مقدمه شیخ عباس قمی بر مفاتیح‌الجنان
بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيمِ
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی‌اش همیشگی است
الْحَمْدُ لِلّٰهِ الَّذِى جَعَلَ الْحَمْدَ مِفْتاحاً لِذِكْرِهِ، وَخَلَقَ الْأَشْياءَ ناطِقَةً بِحَمْدِهِ وَشُكْرِهِ، وَالصَّلَاةُ وَالسَّلامُ عَلَىٰ نَبِيِّهِ مُحَمَّدٍ الْمُشْتَقِّ اسْمُهُ مِنِ اسْمِهِ الْمَحْمُودِ، وَعَلىٰ آلِهِ الطَّاهِرِينَ أُولِى الْمَكارِمِ وَالجُودِ.
ستایش خدای را که سپاس خویش را کلید یاد خود قرار داد و تمام موجودات را گویای ستایش و شکرش آفریده و درود و سلام بر پیامبرش محمّد(صلی‌الله‌علیه‌و‌آله) که نامش از نام ستوده او (محمود) جدا شده است و بر اهل‌بیت پاکش که بزرگوار و بخشنده‌اند.
و بعد این فقیر تهیدست و چنگ زننده به احادیث اهل‌بیت رسالت(علیهم‌السلام) عبّاس بن محمّد رضا القمی ـ که خداوند پایان کار هر دو را به نیکی و سعادت ختم کند ـ چنین گوید:
تعدادی از برادران اهل ایمان از این دعاگو خواستند که کتاب «مفتاح‌الجنان» را که بین مردم پخش است مطالعه کنم و دعاهای مستند آن کتاب را بیان کرده و آنچه را که سندش به نظرم نرسیده از نقل کردنش خودداری کنم و پاره‌ای از دعاها و زیارات معتبره را که در آن کتاب نیامده بر آن بیفزایم. این کمترین خواهش برادرانم را اجابت کرده و این کتاب را به همان ترتیب نظام داده و آن را «مفاتیح‌الجنان» [کلیدهای بهشت] نامیدم.
این مجموعه را در سه بخش مرتّب کردم:
در بخش اوّل: «تعقیب نمازها و دعاهاى روزهاى هفته و اعمال شب و روز جمعه و پاره‌‌اى از دعاهاى مشهور و مناجات خمسة عشر» و جز این‌ها گرد آمده است.
در بخش دوّم: «اعمال ماه‌هاى سال و فضیلت و اعمال نوروز و اعمال ماه‌هاى رومى [شمسى]» بیان شده است.
در بخش سوّم: «زیارات و آنچه مربوط به زیارات است» آمده است.
امید است برادران اهل ایمان بر اساس آن عمل کنند و این گنه‌کار روسیاه را از دعا و زیارات و طلب آمرزش به فراموش نسپارند.