ثواب گریه در حرم امام حسین(ع)
و از حدیثی که از امام صادق(علیهالسلام) است و به وسیله صفوان روایت شده استفاده میشود که زاری فرشتگان در درگاه خدا، در لعنت کردن بر قاتلان امیرمؤمنان و بر قاتلان امام حسین(علیهالسلام) و نوحه نمودن پریان بر آنان و گریه کردن ملائکه که گرداگرد ضریح امام حسین(علیهالسلام) اند و بسیاری اندوه ایشان، به اندازهای است که اگر کسی آنها را بشنود، خوردن و آشامیدن و خواب بر او گوارا نخواهد بود.
در حدیث عبدالله بن حمّاد بصری است که امام صادق(علیهالسلام) به او فرمود:به من خبر رسیده که گروهی از اطراف کوفه و مردمانی غیر ایشان و زنانی که برای آن حضرت نوحهگری میکنند، کنار قبر امام حسین(علیهالسلام) میآیند و این کار در نیمه ماه شعبان است، پس بعضی قرائت مینمایند و گروهی داستان میخوانند (یعنی کیفیت شهادت و سایر مصائب را ذکر میکنند) و عدّهای نوحهگری دارند و بعضی مرثیه میخوانند؛گفتم: آری فدایت شوم، بخشی از آنچه را بیان فرمودی، من مشاهده کردهام.امام فرمود: خدا را سپاس که در میان مردم کسانی را قرار داد که نزد ما میآیند و ما را ثنا و ستایش میکنند و برای ما مرثیه میخوانند و قرار داد دشمن ما را، کسانی که به شیعیان ما طعنه میزنند، از خویشان ما یا از غیر ایشان و آنان را تهدید میکنند و کارشان را زشت میشمارند؛
و در ابتدای همین حدیث آمده: هرکه به زیارت او میرود میگرید و هرکه نمیرود، بر مصیبت او اندوهناک میباشد و هرکه او را به یاد میآورد، دلش میسوزد و نیز هرکه نظر میاندازد ترحم میکند، به سوی قبر پسرش که در پایین پای او قرار دارد، در بیابانی که خویشی و دوستی نزد او نیست و حق او را غصب کردند و جمعی از کافران و مرتدان از دین اجتماع کردند و به یکدیگر کمک دادند تا او را کشتند و دفن نکرده در بیابان رها کردند و او را از آب فراتی که حیوانات میخوردند منع کردند و حق رسول خدا(صلیاللهعلیهوآله) و سفارش موکّدی که درباره حسین و اهلبیتش کرده بود تباه نمودند!
و نیز ابن قولویه از حارث اَعور روایت کرده: امیرمؤمنان فرمود: پدر و مادرم فدای حسین، آن شهید در پشت کوفه، سوگند به خدا گویا میبینم جانوران وحشی را، از هر نوعی که گردنها را به سوی قبر او کشیدهاند و بر او شب تا به صبح میگریند، پس حالا که چنین بوده، مبادا شما جفا کنید؛ و اخبار در این باب بسیار است.
