صلوات بر حضرت مهدی(عج)
صلواتی دیگر:
اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ، وَصَلِّ عَلَىٰ وَلِيِّ الْحَسَنِ وَوَصِيِّهِ وَوارِثِهِ، الْقائِمِ بِأَمْرِكَ، وَالْغائِبِ فِي خَلْقِكَ، وَالْمُنْتَظِرِ لِإِذْنِكَ، اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَيْهِ، وَقَرِّبْ بُعْدَهُ، وَأَنْجِزْ وَعْدَهُ، وَأَوْفِ عَهْدَهُ، وَاكْشِفْ عَنْ بَأْسِهِ حِجابَ الْغَيْبَةِ، وَأَظْهِرْ بِظُهُورِهِ صَحائِفَ الْمِحْنَةِ، وَقَدِّمْ أَمامَهُ الرُّعْبَ، وَثَبِّتْ بِهِ الْقَلْبَ، وَأَقِمْ بِهِ الْحَرْبَ، وَأَيِّدْهُ بِجُنْدٍ مِنَ الْمَلائِكَةِ مُسَوِّمِينَ، وَسَلِّطْهُ عَلَىٰ أَعْداءِ دِينِكَ أَجْمَعِينَ، وَأَلْهِمْهُ أَنْ لَايَدَعَ مِنْهُمْ رُكْناً إِلّا هَدَّهُ، وَلَا هاماً إِلّا قَدَّهُ ، وَلَا كَيْداً إِلّا رَدَّهُ، وَلَا فاسِقاً إِلّا حَدَّهُ؛
خدایا بر محمد و اهل‌بیتش و بر نماینده و جانشین و وارث حسن درود فرست، آن قیام‌کننده به فرمانت و پنهان در میان بندگانت و چشم‌انتظار اجازه‌ات، خدایا بر او درود فرست و دوری‌اش را نزدیک ساز و وعده‌اش را به انجام رسان و عهدش را وفا کن و از نیرومندی و قدرتش پرده غیبت را برطرف فرما و به ظهورش اوراق محنت را پشت سر انداز و ترس در دل دشمنان را پیش رویش پیش انداز و دل را به او آرامش ده و جنگ با سرکشان را به او برپا کن و به لشگری از فرشتگان نشان‌دار تأییدش نما و بر تمام دشمنان دینت، چیره‌اش ساز و به او الهام کن که پایه‌ای از دشمنان را نگذارد جز اینکه درهم کوبد و سری را مگر دونیم کند و نیرنگی را مگر بازگرداند و بدکاری را مگر حدّ بزند؛
وَلَا فِرْعَوْناً إِلّا أَهْلَكَهُ، وَلَا سِتْراً إِلّا هَتَكَهُ، وَلَا عَلَماً إِلّا نَكَّسَهُ، وَلَا سُلْطاناً إِلّا كَسَبَهُ، وَلَا رُمْحاً إِلّا قَصَفَهُ، وَلَا مِطْرَداً إِلّا خَرَقَهُ، وَلَا جُنْداً إِلّا فَرَّقَهُ، وَلَا مِنْبَراً إِلّا أَحْرَقَهُ، وَلَا سَيْفاً إِلّا كَسَرَهُ، وَلَا صَنَماً إِلّا رَضَّهُ، وَلَا دَماً إِلّا أَراقَهُ، وَلَا جَوْراً إِلّا أَبادَهُ، وَلَا حِصْناً إِلّا هَدَمَهُ، وَلَا باباً إِلّا رَدَمَهُ، وَلَا قَصْراً إِلّا خَرَّبَهُ ، وَلَا مَسْكَناً إِلّا فَتَّشَهُ، وَلَا سَهْلاً إِلّا أَوْطَأَهُ، وَلَا جَبَلاً إِلّا صَعِدَهُ، وَلَا كَنْزاً إِلّا أَخْرَجَهُ، بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
و فرعون مسلکی را مگر هلاک کند و پرده‌ای را مگر بدرد و پرچمی را مگر سرنگون نماید و قدرتی را مگر به دست گیرد و نیزه‌ای را مگر دونیم کند و زو بینی را مگر پاره کند و لشگری را مگر پراکنده سازد و منبری را مگر بسوزاند (منبر ستمکاران اموی مسلک) و شمشیری را مگر بشکند و بتی را مگر لگدکوب نماید و خونی را مگر بریزد و ستمی را مگر از میان بردارد و قلعه‌ای را مگر ویران کند و دری را مگر ببندد و کاخی را مگر خراب کند و مسکنی را مگر بازرسی نماید و زمین همواری را مگر زیر پا گذارد و کوهی را مگر بالا رود و گنجی را مگر بیرون آورد، به مهربانی‌ات ای مهربان‌ترین مهربانان.
نویسنده گوید: شیخ مفید پس از نقل زیارت سابق [زیارت دوم در همین صفحه] که اول آن «اللّٰهُ أَکْبَرُ، اللّٰهُ أَکْبَرُ، لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ و اللّٰهُ أَکْبَرُ...» است فرموده:به روایت دیگر نقل است: پس از وارد شدن در سرداب مقدس چنین می‌خوانی: «السَّلامُ عَلَى الْحَقِّ الْجَدِیدِ...» [این زیارت هم در همین صفحه نقل شد] و سپس آن زیارت را تا انجام نماز زیارت نقل کرده و فرموده: دوازده رکعت نماز زیارت می‌خوانی، هر دو رکعت به یک سلام و پس از آن دعایی را که از آن حضرت روایت شده می‌خوانی:
اللّٰهُمَّ عَظُمَ الْبَلاءُ، وَبَرِحَ الْخَفاءُ، وَانْكَشَفَ الْغِطاءُ، وَضاقَتِ الْأَرْضُ، وَمَنَعَتِ السَّماءُ، وَ إِلَيْكَ يَا رَبِّ الْمُشْتَكىٰ، وَعَلَيْكَ الْمُعَوَّلُ فِي الشِّدَّةِ وَالرَّخاءِ . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الَّذِينَ فَرَضْتَ عَلَيْنا طاعَتَهُمْ، فَعَرَّفْتَنا بِذٰلِكَ مَنْزِلَتَهُمْ، فَرِّجْ عَنَّا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلاً كَلَمْحِ الْبَصَرِ أَوْ هُوَ أَقْرَبُ مِنْ ذٰلِكَ، يَا مُحَمَّدُ يَا عَلِيُّ، يَا عَلِيُّ يَا مُحَمَّدُ، انْصُرانِي فَإِنَّكُما ناصِرايَ، وَاكْفِيانِي فَإِنَّكُما كافِيايَ، يَا مَوْلايَ يَا صاحِبَ الزَّمانِ، الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ، أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي أَدْرِكْنِي.
خدایا، بلا بزرگ شد و پنهان آشکار گشت و پرده برافتاد و زمین تنگ شد و آسمان خودداری کرد، به درگاه تو شکایت است ای پروردگار و در سختی و آسانی بر تو اعتماد است. خدایا بر محمّد و خاندانش درود فرست، آنان‌که اطاعتشان را بر ما واجب کردی و به این وسیله مقامشان را به ما شناساندی، به حق ایشان به ما گشایشی ده، گشایشی فوری، چون چشم به هم زدن یا نزدیک‌تر از آن، ای محمّد ای علی، ای علی ای محمّد، مرا یاری دهید که شما یاور من هستید و کفایتم کنید که شما کفایت‌کننده من می‌باشید، ای مولایم ای صاحب‌الزمان، فریاد، فریاد، فریاد، مرا دریاب، دریاب، دریاب.
نویسنده گوید: این دعا، دعای شریفی است و خواندن آن در سرداب، به طور مکرّر و در غیر آنجا، سزاوار است و ما این دعا را با اندکی تفاوت در «باب اول» ذکر نمودیم.