دعای امام سجاد(ع) برای دفع ضرر و شر جن و انس
ششم:
از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت‌شده: حضرت سجاد(علیه‌السلام) می‌فرمود: هرگاه این کلمات را بگویم، اگر جن و انس به زیان من گرد آیند باکی ندارم:
بِسْمِ اللّٰهِ وَبِاللّٰهِ، وَمِنَ اللّٰهِ، وَ إِلَى اللّٰهِ، وَفِي سَبِيلِ اللّٰهِ، وَعَلَىٰ مِلَّةِ رَسُولِ اللّٰهِ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ . اللّٰهُمَّ إِلَيْكَ أَسْلَمْتُ نَفْسِي، وَ إِلَيْكَ وَجَّهْتُ وَجْهِي، وَ إِلَيْكَ أَلْجَأْتُ ظَهْرِي، وَ إِلَيْكَ فَوَّضْتُ أَمْرِي، اللّٰهُمَّ احْفَظْنِي بِحِفْظِ الْإِيمانِ مِنْ بَيْنِ يَدَيَّ وَمِنْ خَلْفِي، وَعَنْ يَمِينِي وَعَنْ شِمالِي، وَمِنْ فَوْقِي وَمِنْ تَحْتِي، وَما قِبَلِي، وَادْفَعْ عَنِّي بِحَوْ لِكَ وَقُوَّتِكَ، فَإِنَّهُ لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِكَ.
به نام خدا و به خدا و از خدا و به سوی خدا و در راه خدا و بر آیین رسول خدا (درود خدا بر او و خاندانش)، خدایا خویشتن را تسلیم تو کردم و وجودم را به سوی تو متوجه نمودم و به تو پشت‌گرم شدم و کارم را به تو واگذاشتم، خدایا مرا به حفظ ایمان حفظ کن، از پیش رویم و از پشت سرم و از سمت راست و چپم و از بالای سرم و زیر پایم و آنچه نزد من است، به توان و نیرویت از من دور کن، زیرا توان و نیرویی جز به تو نیست.
هفتم:
وارد شده: برای دفع اندوه و ترس از سلطان، دعای اهل‌بیت را بخوانند:
يَا كائِناً قَبْلَ كُلِّ شَيْءٍ، وَيَا مُكَوِّنَ كُلِّ شَيْءٍ، وَيَا باقِياً بَعْدَ كُلِّ شَيْءٍ، صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَافْعَلْ بِي كَذا وَكَذا.
ای هستی پیش از هر چیز و ای هستی‌بخش هر چیز و ای پاینده پس از هر چیز، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و با من چنین و چنان کن.
(بجاى کذا و کذا حاجت را بخواه)
هشتم: براى فرج و گشایش
از حضرت‌جواد(علیه‌السلام) روایت شده: برای گشایش کار، به خواندن این دعا مداومت کن:
يَا مَنْ يَكْفِي مِنْ كُلِّ شَيْءٍ، وَلَا يَكْفِي مِنْهُ شَيْءٌ، اكْفِنِي مَا أَهَمَّنِي.
ای که کفایت کند از هر چیز و کفایت نکند از او چیزی، کفایت کن مرا در آنچه به اندوهم دچار کرده است.
نهم: هنگام نزول مصیبتى
از حضرت سجاد(علیه‌السلام) نقل‌شده به فرزند خود می‌فرمود: ای پسرک من، هرگاه به یکی از شما مصیبتی برسد، یا حادثه‌ای بر او فرود آید، وضوی کامل بگیرد و دو رکعت ـ یا چهار رکعت ـ نماز بخواند و در آخر آن بگوید:
يَا مَوْضِعَ كُلِّ شَكْوَىٰ، وَيَا سامِعَ كُلِّ نَجْوَىٰ، وَيَا شاهِدَ كُلِّ مَلَاً، وَيَا عالِمَ كُلِّ خَفِيَّةٍ، وَيَا دافِعَ مَا يَشاءُ مِنْ بَلِيَّةٍ، يَا خَلِيلَ إِبْرَاهِيمَ، وَيَا نَجِيَّ مُوسَىٰ، وَيَا مُصْطَفِيَ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللّٰهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ، أَدْعُوكَ دُعاءَ مَنِ اشْتَدَّتْ فاقَتُهُ، وَقَلَّتْ حِيلَتُهُ، وَضَعُفَتْ قُوَّتُهُ، دُعاءَ الْغَرِيبِ الْغَرِيقِ الْمُضْطَرِّ، الَّذِي لَايَجِدُ لِكَشْفِ مَا هُوَ فِيهِ إِلّا أَنْتَ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.
ای جایگاه هر شکایت، ای شنوای هر راز، ای حاضر در هر انجمن، ای دانای هر نهان، ای دور کننده هرچه از بلا که بخواهد، ای دوست ابراهیم، ای سخنگو با موسی و ای انتخاب‌کننده‌ی محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) تو را می‌خوانم، خواندن کسی که نداری‌اش سخت گشته و چاره‌اش کم شده و نیرویش سست گشته، دعای غریب غریق درمانده که برای برطرف شدن آنچه در اوست، کسی را جز تو نمی‌یابد، ای مهربان‌ترین مهربانان.
به درستی که این دعا را احدی نمی‌خواند، مگر آن‌که حق‌تعالی حادثه را از او ان‌شاءالله برطرف می‌کند.
دهم:
از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت شده: برای رفع اندوه و غم، غسل می‌کنی و دو رکعت نماز می‌خوانی و می‌گویی:
يَا فارِجَ الْهَمِّ، وَيَا كاشِفَ الْغَمِّ، يَا رَحْمٰنَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ وَرَحِيمَهُما فَرِّجْ هَمِّي، وَاكْشِفْ غَمِّي، يَا اللّٰهُ الْواحِدُ الْأَحَدُ الصَّمَدُ، الَّذِي لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، اعْصِمْنِي وَطَهِّرْنِي وَاذْهَبْ بِبَلِيَّتِي.
ای گشاینده اندوه و ای برطرف کننده غم، ای بخشایشگر دنیا و آخرت و رحیم هر دو جهان، اندوهم را بگشا و غمم را برطرف کن، ای خدای یگانه یکتای بی‌نیاز که نزاده و زاده نشده و احدی همتایش نبوده است، مرا نگهدار و پاک کن و بلایم را نابود کن.
و «آیت‌الکرسی» و «معَوِّذَتَینِ» [سوره‌های ناس و فلق] را بخوان.
یازدهم: براى رفع همّ
روایت شده: برای رفع اندوه، «صد مرتبه» در سجده می‌گویی:
يَا حَيُّ يَا قَيُّومُ يَا لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ، بِرَحْمَتِكَ أَسْتَغِيثُ، فَاكْفِنِي ما أَهَمَّنِي، وَلَا تَكِلْنِي إِلَىٰ نَفْسِي .
ای زنده، ای پا برجا، معبودی جز تو نیست، به رحمتت فریادخواهی می‌کنم، از آنچه مرا به اندوه برده کفایتم کن و به خویشتنم وامگذار.