فصل ششم: دعاهای ساعات روز و دعاهای هر روز که خصوصیتی به ساعتی ندارد
در بیان دعاهایى که در ساعات روز باید خواند و دعاهاى هر روز که اختصاص به ساعتى ندارد.
ادعیه ساعات روز
دعاهای هر روز که خصوصیتی به ساعتی ندارد
دعاهای هر ساعتی در طول روز
شیخ طوسی و سید بن باقی و شیخ کفعمی هر روز را به دوازده ساعت [منظور دوازده زمان است نه اینکه هر یک دقیقاً یک یا دو ساعت باشد] تقسیم کرده‌اند و هر ساعتی را به امامی از دوازده امام نسبت داده‌اند و برای هر ساعت دعایی را که مشتمل بر توسّل به آن امام عالی مقام است ذکر نموده‌اند، اگرچه روایتش را به خصوص نیاورده‌اند ولی روشن است که چنین تقسیم‌بندی را بدون استناد به روایت ذکر نمی‌کنند و ما در این رساله به آنچه در کتاب «مصباح المتهجّد» آمده است اکتفا می‌کنیم.
دعای اولین ساعت روز
ساعت اوّل:
از طلوع سپیده است تا طلوع خورشید، این ساعت منسوب به امیر مومنان(علیه‌السلام) است و دعایش این است:
اللّٰهُمَّ رَبَّ الْبَهَاءِ وَالْعَظَمَةِ وَالْكِبْرِياءِ وَالسُّلْطانِ أَظْهَرْتَ الْقُدْرَةَ كَيْفَ شِئْتَ، وَمَنَنْتَ عَلَىٰ عِبادِكَ بِمَعْرِفَتِكَ وَتَسَلَّطْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَرُوتِكَ، وَعَلَّمْتَهُمْ شُكْرَ نِعْمَتِكَ، اللّٰهُمَّ فَبِحَقِّ عَلِيُ الْمُرْتَضَىٰ لِلدِّينِ وَالْعَالِمِ بِالْحُكْمِ وَمَجَارِي التُّقَىٰ إِمامِ الْمُتَّقِينَ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِهِ فِي الْأَوَّلِينَ وَالْآخِرِينَ، وَ أُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوائِجِي أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ ، وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
خدایا ای پروردگار زیبایی و بزرگی و بزرگ‌منشی و فرمانروایی، نیرومندی را به هرگونه که خواستی نمایاندی و به شناسایی‌ات بر بندگانت منّت نهادی و به قدرت مطلق‌ات بر آن‌ها چیرگی یافتی و به آنان سپاس نعمتت را آموختی، خدایا به حق علی آن پسندیده برای دین و دانای به قانون و راه‌های تقوا، پیشوای پرهیزکاران بر محمد و خاندانش در پیشینیان و پسینیان درود فرست و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمد و خاندان محمد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای دومین ساعت روز
ساعت دوم:
از طلوع خورشید است تا «ذهاب حمره» [یعنی کنار رفتن سرخی افق مشرق] و به حضرت مجتبی(علیه‌السلام) منسوب است:
اللّٰهُمَّ لَبِسْتَ بَهاءَكَ فِي أَعْظَمِ قُدْرَتِكَ، وَصَفا نُورُكَ فِي أَنْوَرِ ضَوْئِكَ، وَفاضَ عِلْمُكَ حِجَابَكَ، وَخَلَّصْتَ فِيهِ أَهْلَ الثِّقَةِ بِكَ عِنْدَ جُودِكَ، فَتَعالَيْتَ فِي كِبْرِيائِكَ عُلُوّاً عَظُمَتْ فِيهِ مِنَّتُكَ عَلَىٰ أَهْلِ طاعَتِكَ، فَباهَيْتَ بِهِمْ أَهْلَ سَماواتِكَ بِمِنَّتِكَ عَلَيْهِمْ، اللّٰهُمَّ فَبِحَقِّ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيُ عَلَيْكَ أَسْأَلُكَ وَبِهِ أَسْتَغِيثُ إِلَيْكَ وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
خدایا به برکردی لباس زیبایی‌ات را در بزرگ‌ترین نیرویت و خالص شد نورت در نورانی‌ترین روشنایی‌ات و روان شد دانشت از پردۀ غیبت و خالص کردی در آن اهل اطمینان به خود را نزد بخششت، پس برتری یافتی در بزرگ‌منشی‌ات برتری کامل، بزرگ است مهرورزی‌ات در آن بر اهل طاعتت پس مباهات نمودی به ایشان بر اهل آسمان‌هایت به احسانت بر آنان، خدایا به حق حسن بن علی بر تو، از تو می‌خواهم و به او به درگاهت دادخواهی می‌جویم و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای سومین ساعت روز
ساعت سوّم:
از «ذهاب شعاع» [ناپیدا شدن ستون عمودی نور خورشید در شرق] است تا «ارتفاع نهار» [بالا آمدن روز] که به حضرت حسین(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا مَنْ تَجَبَّرَ فَلا عَيْنٌ تَراهُ، يَا مَنْ تَعَظَّمَ فَلا تَخْطِرُ الْقُلُوبُ بِكُنْهِهِ، يَا حَسَنَ الْمَنِّ، يَا حَسَنَ التَّجاوُزِ، يَا حَسَنَ الْعَفْوِ، يَا جَوادُ يَا كَرِيمُ، يَا مَنْ لَايُشْبِهُهُ شَيْءٌ مِنْ خَلْقِهِ، يَا مَنْ مَنَّ عَلَىٰ خَلْقِهِ بِأَوْلِيائِهِ إِذِ ارْتَضاهُمْ لِدِينِهِ، وَأَدَّبَ بِهِمْ عِبادَهُ، وَجَعَلَهُمْ حُجَجاً مَنّاً مِنْهُ عَلَىٰ خَلْقِهِ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيُ عَلَيْهِمَا السَّلامُ السِّبْطِ التَّابِعِ لِمَرْضَاتِكَ، وَالنَّاصِحِ فِي دِينِكَ، وَالدَّلِيلِ عَلَىٰ ذَاتِكَ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّهِ وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَعَلىٰ آلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای که بزرگی ورزید، پس دیده‌ای نبیندش، ای که خود را بزرگ دانست، پس دل‌ها به حقیقتش راه نیابند، ای نیک مهرورز، ای نیک گذشت، ای نیک بخشش، ای بخشایشگر، ای بزرگوار، ای که چیزی از آفریدگانش به او شباهت ندارد، ای که به اولیایش بر بندگانش منّت نهاد آنجا که آنان را برای دینش پسندید و به وسیله آنان بندگانش را ادب کرد و آنان را از باب منّت از سوی خود بر بندگانش حجّت قرار داد، از تو می‌خواهم به حق حسین بن علی (درود خدا بر او و ایشان) آن فرزندزاده پیامبر، آن پیرو خشنودی‌ات و خیرخواه در دینت و راهنمای بر هستی‌ات، از تو می‌خواهم به حق او و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم که درود فرستی بر محمّد و خاندان محمّد و با من چنین و چنان کنی.
دعای چهارمین ساعت روز
ساعت چهارم:
از «ارتفاع نهار» تا «زوال شمس» [که هنگام ظهر شرعی] است و به علی بن الحسین(علیه‌السلام) منسوب است:
اللّٰهُمَّ صَفَا نُورُكَ فِي أَتَمِّ عَظَمَتِكَ، وَعَلا ضِيَاؤُكَ فِي أَبْهَىٰ ضَوْئِكَ، أَسْأَلُكَ بِنُورِكَ الَّذِي نَوَّرْتَ بِهِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرَضِينَ، وَقَصَمْتَ بِهِ الْجَبابِرَةَ، وَ أَحْيَيْتَ بِهِ الْأَمْوَاتَ، وَأَمَتَّ بِهِ الْأَحْياءَ، وَجَمَعْتَ بِهِ الْمُتَفَرِّقَ، وَفَرَّقْتَ بِهِ الْمُجْتَمِعَ، وَأَتْمَمْتَ بِهِ الْكَلِماتِ، وَأَقَمْتَ بِهِ السَّمَاوَاتِ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ وَلِيِّكَ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَلَيْهِمَا السَّلامُ الذَّابِّ عَنْ دِينِكَ وَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِكَ وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي، أَنْ‌تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
خدایا خالص شد نورت در کامل‌ترین بزرگی‌ات و برتر شد تابشت در زیباترین پرتوت، از تو می‌خواهم به نورت که با آن آسمان‌ها و زمین را روشن کردی و گردنکشان را شکستی و زنده کردی مردگان را و زندگان را میراندی و پراکنده‌ها را جمع نمودی و جمع‌شده‌ها را پراکندی و کلمات را کامل نمودی و آسمان‌ها را به پا ساختی، از تو می‌خواهم به حق ولی‌ات علی بن الحسین (درود خدا بر او و ایشان)، آن مدافع از دینت و کوشنده در راهت و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای پنجمین ساعت روز
ساعت پنجم:
از گذشتن خورشید از آغاز ظهر است تا مقدار چهار رکعت پس از آن که به حضرت باقر(علیه‌السلام) منسوب است:
اللّٰهُمَّ رَبَّ الضِّيَاءِ وَالْعَظَمَةِ وَالنُّوْرِ وَالْكِبْرِياءِ وَالسُّلْطانِ، تَجَبَّرْتَ بِعَظَمَةِ بَهائِكَ، وَمَنَنْتَ عَلَىٰ عِبادِكَ بِرَأْفَتِكَ وَرَحْمَتِكَ، وَدَلَلْتَهُمْ عَلَىٰ مَوجُودِ رِضاكَ، وَجَعَلْتَ لَهُمْ دَلِيلاً يَدُلُّهُمْ عَلَىٰ مَحَبَّتِكَ، وَيُعَلِّمُهُمْ مَحابَّكَ، وَيَدُلُّهُمْ عَلَىٰ مَشِيئَتِكَ . اللّٰهُمَّ فَبِحَقِّ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيُ عَلَيْهِمَا السَّلامُ عَلَيْكَ وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
خدایا ای پروردگار تابش و بزرگی و روشنایی و کبریایی و فرمانروایی، به بزرگی جلال و شکوهت بزرگی یافتی و به رأفت و مهرت بر بندگان منّت نهادی و بر خشنودی حاصلت راهنمایی‌شان کردی و برای آنان راهنمایی قرار دادی تا بر محبتت راهنمایی‌شان می‌کند و بر آنچه از افعال و اخلاق دوست داری دلالتشان می‌نماید و آنان را بر مشیتت راهنمایی می‌کند، خدایا به حق محمّد بن علی (درود خدا بر او و ایشان) بر تو او را پیش می‌اندازم و پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای ششمین ساعت روز
ساعت ششم:
به اندازه چهار رکعت از زوال [ظهر] گذشته تا هنگام نماز ظهر است که به حضرت صادق(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا مَنْ لَطُفَ عَنْ إِدْراكِ الْأَوْهامِ، يَا مَنْ كَبُرَ عَنْ مَوْجُودِ الْبَصَرِ، يَا مَنْ تَعَالَىٰ عَنِ الصِّفاتِ كُلِّها، يَا مَنْ جَلَّ عَنْ مَعانِي اللُّطْفِ، وَلَطُفَ عَنْ مَعانِي الْجَلالِ، أَسْأَلُكَ بِنُورِ وَجْهِكَ وَضِياءِ كِبْرِيائِكَ، وَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ عَظَمَتِكَ الْعافِيَةَ مِنْ نارِكَ، وَأَسْأَلُكَ بِحَقِّ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْكَ وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای که از ادراک پندارها ظریف است، ای که بزرگ‌تر از یافته‌های دیده است، ای که از همه صفات برتر است، ای که والاتر از معانی لطف و لطیف‌تر از معانی شکوه است، از تو می‌خواهم به نور ذاتت و تابش کبریایت و از تو می‌خواهم به حقّ عظمتت، سلامت از دوزخت را و از تو می‌خواهم به حق جعفر بن محمّد بر تو و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم، اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای هفتمین ساعت روز
ساعت هفتم:
از هنگام نماز ظهر است تا مقدار چهار رکعت پیش از عصر که به موسی بن جعفر(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا مَنْ تَكَبَّرَ عَنِ الْأَوْهامِ صُورَتُهُ، يَا مَنْ تَعَالَىٰ عَنِ الصِّفاتِ نُورُهُ، يَا مَنْ قَرُبَ عِنْدَ دُعَاءِ خَلْقِهِ، يَا مَنْ دَعَاهُ الْمُضْطَرُّوْنَ، وَلَجَأَ إِلَيْهِ الْخَائِفُونَ، وَسَأَلَهُ الْمُؤْمِنوْنَ، وَعَبَدَهُ الشَّاكِرُونَ، وَ حَمِدَهُ الْمُخْلِصُونَ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ نُورِكَ الْمُضِيءِ، وَبِحَقِّ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ عَلَيْكَ، وَأَتَقَرَّبُ بِهِ إِلَيْكَ، وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای که حقیقتش از پندارها فراتر است، ای که از صفات بالاتر است نورش، ای که هنگام دعای بندگانش نزدیک است، ای که ناچاران او را خواندند و هراسندگان به او پناه بردند و مؤمنان از او خواستند و سپاسگزاران او را پرستیدند و خالصان او را ستایش نمودند، از تو می‌خواهم به حق نور تابنده‌ات و به حق موسی بن جعفر بر تو و به او به سوی تو تقرّب می‌جویم و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای هشتمین ساعت روز
ساعت هشتم:
از مقدار چهار رکعت بعدازظهر است تا هنگام نماز عصر که به علی بن موسی الرضا(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا خَيْرَ مَدْعُوُ، يَا خَيْرَ مَنْ أَعْطَىٰ، يَا خَيْرَ مَنْ سُئِلَ، يَا مَنْ أَضَاءَ بِاسْمِهِ ضَوْءُ النَّهارِ، وَأَظْلَمَ بِهِ ظُلْمَةُ اللَّيْلِ، وَسَالَ بِاسْمِهِ وَابِلُ السَّيْلِ، وَرَزَقَ أَوْ لِياءَهُ كُلَّ خَيْرٍ، يَا مَنْ عَلَا السَّمَاوَاتِ نُورُهُ، وَالْأَرْضَ ضَوْؤُهُ، وَالشَّرْقَ وَالْغَرْبَ رَحْمَتُهُ، يَا واسِعَ الْجُودِ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضا عَلَيْهِمَا السَّلاٰمُ وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای بهترین خوانده شده، ای بهترین کسی که بخشید، ای بهترین کسی که درخواست شد، ای کسی که به نامش روشنی روز روشن شد و تاریکی شب تاریک گشت و به نام او باران سیل‌آسا جاری گشت و هر خیری را نصیب اولیایش نمود، ای کسی که نورش برتر آمد بر آسمان‌ها و بر زمین تابشش و بر شرق و غرب رحمتش، ای پهناور بخشش، از تو می‌خواهم به حق علی بن موسی الرضا (درود خدا بر او و ایشان) و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه درود فرستی بر محمّد و خاندان محمّد و با من چنین و چنان کنی.
دعای نهمین ساعت روز
ساعت نهم:
از هنگام نمازعصر است تا دو ساعت پس از آن، که به حضرت جواد(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا مَنْ دَعاهُ الْمُضْطَرُّونَ فَأَجابَهُمْ، وَالْتَجَأَ إِلَيْهِ الْخائِفُونَ فَآمَنَهُمْ، وَعَبَدَهُ الطَّائِعُونَ فَشَكَرَهُمْ، وَشَكَرَهُ الْمُؤْمِنُونَ‌فَحَباهُمْ، وَأَطاعُوهُ‌فَعَصَمَهُمْ، وَسَأَلُوهُ فَأَعْطَاهُمْ، وَنَسُوا نِعْمَتَهُ فَلَمْ يُخْلِ شُكْرَهُ مِنْ قُلُوبِهِمْ، وَامْتَنَّ عَلَيْهِمْ فَلَمْ يَجْعَلِ اسْمَهُ مَنْسِيّاً عِنْدَهُمْ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيُ عَلَيْهِمَا السَّلاٰمُ حُجَّتِكَ الْبالِغَةِ، وَ نِعْمَتِكَ السَّابِغَةِ، وَمَحَجَّتِكَ الْوَاضِحَةِ، وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای که ناچاران او را خواندند، پس ایشان را اجابت کرد و به او پناه بردند هراسندگان، پس آنان را ایمنی داد و فرمان‌برداران او را عبادت کردند، پس از آنان قدردانی نمود و مؤمنان او را سپاس گزاردند، پس به آنان عطا کرد و از او اطاعت کردند، نگاهشان داشت و از او خواستند، به آنان بخشید و نعمتش را فراموش کردند، پس بیرون نکرد سپاسش را از قلوبشان و بر آنان منّت نهاد پس نامش را نزد آنان فراموش شده نساخت، از تو می‌خواهم به حق محمد بن علی (درود خدا بر او و ایشان) حجّت رسایت و نعمت کاملت و راه روشنت و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای دهمین ساعت روز
ساعت دهم:
دو ساعت پس از هنگام نماز عصر تا پیش از زرد شدن خورشید است که به حضرت هادی(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا مَنْ عَلا فَعَظُمَ، يَا مَنْ تَسَلَّطَ فَتَجَبَّرَ، وَتَجَبَّرَ فَتَسَلَّطَ، يَا مَنْ عَزَّ فَاسْتَكْبَرَ فِي عِزِّهِ، يَا مَنْ مَدَّ الظِّلَّ عَلَىٰ خَلْقِهِ، يَا مَنِ امْتَنَّ بِالْمَعْرُوفِ عَلَىٰ عِبادِهِ، يَا عَزِيزاً ذَا انْتِقامٍ، يَا مُنْتَقِماً بِعِزَّتِهِ مِنْ أَهْلِ الشِّرْكِ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ عَلِيِّ بْنِ مُحَمَّدٍ عَلَيْهِمَا السَّلامُ، وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوَائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای که فراز آمد و بزرگ گشت و چیره گشت و بزرگ‌منش شد و بزرگ‌منش شد و چیره گشت، ای که عزیز شد و بزرگی یافت در توانمندی‌اش، ای که سایه را بر بندگانش گستراند، ای که منّت نهاد بر بندگانش با احسان، ای عزیز صاحب انتقام، ای انتقام گیرنده به وسیلۀ توانمندی‌اش از اهل شرک، از تو می‌خواهم به حقّ علی بن محمد (درود خدا بر او و ایشان) و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای يازدهمین ساعت روز
ساعت یازدهم:
پیش از زرد شدن خوشید تا زرد شدن آن است که به حضرت عسگری(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا أَوَّلاً بِلا أَوَّلِيَّةٍ، وَيَا آخِراً بِلا آخِرِيَّةٍ، يَا قَيُّوْماً بِلا مُنْتَهى لِقِدَمِهِ، يَا عَزِيزاً بِلَا انْقِطاعٍ لِعِزَّتِهِ، يَا مُتَسَلِّطاً بِلا ضَعْفٍ مِنْ سُلْطانِهِ، يَا كَرِيماً بِدَوامِ نِعْمَتِهِ، يَا جَبَّاراً وَمُعِزّاً لِأَوْلِيائِهِ، يَا خَبِيراً بِعِلْمِهِ، يَا عَلِيماً بِقُدْرَتِهِ، يَا قَدِيراً بِذاتِهِ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيُ عَلَيْهِمَا السَّلامُ، وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای اول بی‌آغاز و ای آخر بی‌پایان، ای پاینده‌ای که برای دیرینگی‌اش نهایتی نیست، ای عزیزی که برای عزّتش گسستنی نیست، ای چیره‌ای که سلطنتش بدون سستی است، ای کریم به دوام نعمتش، ای قدرت مطلق و عزّت‌بخش اولیایش، ای آگاه به سبب دانایی‌اش، ای دانا به سبب توانایی‌اش، ای توانا به سبب ذاتش، از تو می‌خواهم به حق حسن بن علی (درود خدا بر او و ایشان) و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
دعای دوازدهمین ساعت روز
ساعت دوازدهم:
از زرد شدن خورشید است تا غروب آن که به امام عصر(علیه‌السلام) منسوب است:
يَا مَنْ تَوَحَّدَ بِنَفْسِهِ عَنْ خَلْقِهِ، يَا مَنْ غَنِيَ عَنْ خَلْقِهِ بِصُنْعِهِ، يَا مَنْ عَرَّفَ نَفْسَهُ خَلْقَهُ بِلُطْفِهِ، يَا مَنْ سَلَكَ بِأَهْلِ طاعَتِهِ مَرْضاتَهُ، يَا مَنْ أَعانَ أَهْلَ مَحَبَّتِهِ عَلَىٰ شُكْرِهِمْ، يَا مَنْ مَنَّ عَلَيْهِمْ بِدِينِهِ وَلَطُفَ لَهُمْ بِنائِلِهِ، أَسْأَلُكَ بِحَقِّ الْخَلَفِ الصَّالِحِ عَلَيْهِ السَّلامُ عَلَيْكَ وَأَتَضَرَّعُ إِلَيْكَ بِهِ، وَأُقَدِّمُهُ بَيْنَ يَدَيْ حَوائِجِي، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا . اللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ أُولِي الْأَمْرِ الَّذِينَ أَمَرْتَ بِطاعَتِهِمْ، وَأُولِي الْأَرْحامِ الَّذِينَ أَمَرْتَ بِصِلَتِهِمْ، وَذَوِي الْقُرْبَى الَّذِينَ أَمَرْتَ بِمَوَدَّتِهِمْ، وَالْمَوَالِي الَّذِينَ أَمَرْتَ بِعِرْفانِ حَقِّهِمْ، وَأَهْلِ الْبَيْتِ الَّذِينَ أَذْهَبْتَ عَنْهُمُ الرِّجْسَ وَطَهَّرْتَهُمْ تَطْهِيراً، أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ وَأَنْ تَفْعَلَ بِي كَذا وَكَذا.
ای که به حقیقتش از بندگانش یگانه و ممتاز مانده، ای آن‌که به کارش از آفریدگانش بی‌نیاز گشته، ای آن‌که حقیقتش را به لطفش بر بندگان شناسانده، ای آن‌که اهل طاعتش را به خشنودی‌اش کشانده، ای آن‌که اهل محبّتش را بر سپاسگزاری یاری داده، ای آن‌که با دینش بر آنان منّت نهاده و به هدیه‌اش بر اینان لطف نموده، از تو می‌خواهم به حق جانشین شایسته بر تو و به وسیله او به درگاهت زاری می‌نمایم و او را پیش می‌اندازم پیشاپیش خواسته‌هایم اینکه بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی، خدایا بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست آن صاحبان فرمانی که فرمان دادی به طاعتشان و بستگانی که به پیوند با آنان فرمان راندی، خویشاوندانی که امر نمودی به دوستی‌شان و سرپرستانی که به شناسایی حقّشان دستور دادی و اهل‌بیتی که از آنان پلیدی را بردی و پاکشان نمودی پاک‌کردنی کامل و شایسته که بر محمّد و خاندان محمّد درود فرستی و با من چنین و چنان کنی.
مطالب مرتبط
دعایی بسیار با فضیلت برای هر روز
دعاهای روایت شده برای هر روز که اختصاص به ساعت خاصی ندارد
دعای تمجید حق تعالی که موجب برآورده شدن حاجت و عاقبت به خیری می شود
دعای «اعددت لکل هول» و فضیلت آن
دعاهای روایت شده برای هر روز که اختصاص به ساعت خاصی ندارد
علاّمه مجلسی در «مقباس المصابیح» فرموده به سندهای معتبر از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت شده: حق‌تعالی در سه ساعت شب و سه ساعت روز خود را به مجد و بزرگواری یاد می‌کند.
سه ساعت روز از وقت بالا آمدن خورشید تا آغاز ظهر است و سه ساعت شب ثلث آخر شب تا صبح است، پس هر بنده مؤمن این تمجید را بخواند و دلش با خدا باشد البته حق‌تعالی حاجت او را برآورد و اگر شقی بدعاقبت باشد، امیدوارم سعادتمند و نیکو عاقبت گردد.
دعای تمجید
نویسنده گوید: اگر در این ساعت‌های روز و شب این دعا را بخواند مناسب‌تر خواهد بود:
أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ رَبُّ الْعالَمِينَ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الرَّحْمانُ الرَّحِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ مَلِكُ يَوْمِ الدِّينِ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ مِنْكَ بَدْءُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْكَ يَعُودُ كُلُّ شَيْءٍ، أَنْتَ اللّٰهُ الَّذِي لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ لَمْ تَزَلْ وَلَا تَزالُ، أَنْتَ اللّٰهُ الَّذِي لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ خالِقُ الْخَيْرِ وَالشَّرِّ،
تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پروردگار جهانیان تویی خدا، معبودی جز تو نیست، بخشنده مهربان، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، والای بزرگ، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پادشاه روز جزا، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، آمرزنده و مهربان، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، توانمند و فرزانه، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، هر چیز از تو آغاز شد و به تو بازمی‌گردد، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، همیشه بودی و خواهی بود، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، آفریننده نیکی و بدی؛
أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ خالِقُ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ، سُبْحانَ اللّٰه عَمَّا يُشْرِكُونَ، أَنْتَ اللّٰهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمصَوِّرُ لَكَ الْأَسْماءُ الْحُسْنَىٰ يُسَبِّحُ لَكَ مَا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ، وَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ وَالْكِبْرِياءُ رِدَاؤُكَ.
تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پدیدآورنده بهشت و دوزخ، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، یگانه، بی‌نیاز، نزاده و زاده نشده و هیچ کس همتای او نبود، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، فرمانروای بس مقدّس، سلام، مؤمن، چیره، عزیز، توانمند مطلق، بزرگ‌منش، منزّه است خدا از آنچه بر او شرک می‌آورند، تویی خدای آفریننده، به وجود آورندۀ صورت بخش، نامهای برتر برای توست، آنچه در آسمان‌ها و زمین است برای تو تسبیح می‌گویند و تو توانمند و فرزانه‌ای، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، بزرگ والاتر و کبریایی تنها ردای توست.
ابن بابویه به سند صحیح از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت کرده: هر بنده‌ای هر روز «هفت مرتبه» بگوید:
أَسْأَلُ اللّٰه الْجَنَّةَ وَأَعُوذُ بِاللّٰهِ مِنَ النَّارِ.
از خداوند بهشت را می‌خواهم و به خدا از دوزخ پناه می‌برم.دوزخ می‌گوید: خدایا او را از من پناه ده
صیغه استغفار و فضیلت آن
و به سند معتبر دیگری از آن حضرت روایت کرده اگر مؤمنی در یک روز به چهل گناه کبیره دچار شود، آنگاه از روی ندامت و پشیمانی این استغفار را بخواند، خدا گناهان او را بیامرزد:
أَسْتَغْفِرُ اللّٰه الَّذِي لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ بَدِيعُ السَّماواتِ‌وَالْأَرْضِ ذُو الْجَلالِ وَالْإِكْرَامِ، وَأَسْأَلُهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيَّ.
آمرزش می‌طلبم از خدا که معبودی جز او نیست، زنده و پاینده است، آفریننده آسمان‌ها و زمین می‌باشد، صاحب بزرگی و رأفت و محبت است و از او می‌خواهم که توبه‌ام را بپذیرد.
و نیز به سند معتبر از آن حضرت روایت کرده: هرکه هر روز «هفت مرتبه» بگوید:
الْحَمْدُ لِلّٰهِ عَلَىٰ كُلِّ نِعْمَةٍ كانَتْ أَوْ هِيَ كائِنَةٌ.
خدا را ستایش بر هر نعمتی که بوده یا خواهد بود.ادای شکر نعمت‌های گذشته و آینده را کرده است.
نیز به سند معتبر از آن حضرت روایت کرده: هرکه هر روز «بیست‌وپنج مرتبه» بگوید:
اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِلْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِناتِ وَالْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِماتِ.
خداوندا، بیامرز مردان و زنان با ایمان و مردان مسلمان و زنان مسلمان را.
حق‌تعالی به عدد هر مؤمن که از دنیا رفته و هر مؤمن که تا روز قیامت بیاید، در نامه عمل او حسنه می‌نویسد و به آن عدد گناهان او را محو کند و درجه‌ای در بهشت برای او بلند گرداند؛
و همچنین به سند معتبر از آن حضرت روایت کرده هرکه هر روز «صد مرتبه» بگوید:
لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ.
هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى [بلندمرتبه بزرگ].
حق‌تعالی هفتاد نوع بلا را از او دور می‌کند که کمترین آن‌ها اندوه شدید و غم باشد و در روایت دیگر، هرگز پریشان نشود.
کلینی و شیخ طبرسی و دیگران به سندهای حسن و معتبر از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت کرده‌اند: که حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) هر روز «هفتاد مرتبه» می‌گفت: «أسْتَغْفِرُ اللّٰه» و هفتاد مرتبه «أَتُوبُ إِلَى اللّٰهِ».
در کتاب کشف الغمّه و امالی شیخ طوسی، به سند معتبر روایت شده رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: هرکه هر روز صد مرتبه بگوید: «لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ الْمَلِکُ الْحَقُّ الْمُبِینُ» از فقر و وحشت قبر امان یابد و توانگری به او روی آورد و درهای بهشت به رویش گشوده شود؛ و در کتاب «امالی»:«لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ الْحَقُّ الْمُبِینُ» آمده است و در کتاب ثواب الاعمال و محاسن برقی بجای صد مرتبه، سی مرتبه روایت کرده‌اند.
دعاهای ماثوره در هر روز
قطب راوندی در کتاب «دعوات» خود از حضرت رضا(علیه‌السلام) روایت کرده حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: هرکه بخواهد او را بیش از مجاهدان در ملأ اعلی ثنا گویند هر روز این دعا را بخواند، اگر حاجتی داشته باشد برآورده شود و اگر دشمنی داشته باشد بر او چیره گردد، اگر قرضی داشته باشد ادا شود، اگر اندوه سخت و غمی داشته باشد برطرف خواهد شد و این دعا از هفت آسمان بالا رود تا در لوح محفوظ برای او نوشته شود، دعا این است:
سُبْحانَ اللّٰه كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِهِ وَجَمِيعِ الْمُرْسَلِينَ وَالنَّبِيِّينَ حَتَّىٰ يَرْضَى اللّٰهُ.
منزّه است خدا، چنان‌که سزاوار خداست و ستایش برای خداست، چنان‌که سزاوار خداست و معبودی جز خدا نیست، چنان‌که سزاوار خداست و خدا بزرگ‌تر است، چنان‌که سزاوار خداست و هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى [بلندمرتبه بزرگ] و درود خدا بر محمّد پیامبر و بر اهل‌بیتش و همه رسولان و پیامبران تا جایی که خدا خشنود شود.
نامه یوشع بن نون
به سند معتبر از امام رضا(علیه‌السلام) روایت شده: شخصی از اصحاب رسول خدا نامهای را یافت، آن نامه را خدمت آن حضرت آورد، حضرت ندا کردند که همه اصحاب حاضر شوند بعد بر منبر آمد و فرمود: این نامهای است که یوشع بن نون وصی موسی نوشته است و مضمون نامه این بود:
«بسم اللّه الرّحمن الرّحیم»؛ به درستی که پروردگار شما با شما دوست و مهربان است، به درستی که بهترین بندگان باتقوا گمنام‌اند و بدترین خلق کسی است که به ریاست باطل انگشت‌نمای مردم باشد، پس کسی که می‌خواهد به او ثواب کامل داده شود و شکر نعمت‌های خدا را کرده باشد، هر روز این دعا را بخواند:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ سُبْحانَ اللّٰه كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ وَعَلَىٰ جَمِيعِ الْمُرْسَلِينَ وَالنَّبِيِّينَ حَتَّىٰ يَرْضَى اللّٰهُ.
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی‌اش همیشگی است، منزّه است خدا چنان‌که سزاوار خدا است و ستایش خدای را چنان‌که سزاوار خدا است و نیست معبودی جز خدا چنان‌که سزاوار خدا است و هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى [بلندمرتبه بزرگ] و درود خدا بر محمّد و اهل‌بیتش پیامبر امّی و بر تمام رسولان و پیامبران تا خدا خشنود گردد.
فضیلت ذکر «لا حول و لا قوّة الاّ باللّه» و «تسبیحات اربعه» برای هر روز
در کتاب «بلد الاَمین» از رسول خدا روایت کرده هرکه هر روز «ده مرتبه» بگوید:«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»، از گناهان بیرون آید مانند روزی که از مادر متولد شده و خدا از او هفتاد نوع بلا را دفع کند که از جمله آن‌ها دیوانگی و خوره و پیسی و فلج باشد و حق‌تعالی هفتاد هزار فرشته بگمارد که برای او استغفار نمایند.
از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت شده هرکه هر روز صد بار بگوید:«لَاحَوْلَ وَ لَاقُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ»، تنگدستی و فقر او را درنیابد و هرکه هر روز صد بار بگوید:«سُبْحانَ اللّٰهِ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَ اللّٰهُ أَکْبَرُ»، حق‌تعالی بدنش را بر آتش دوزخ حرام گرداند.
دعای «اَعْدَدْتُ لِکُلِّ هَوْلٍ» و فضیلت آن
در کتاب «بلد الاَمین» از حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) روایت کرده: هرکه هر روز «ده بار» این دعا را بخواند حق‌تعالی چهار هزار گناه کبیره او را بیامرزد و وی را از سکرات مرگ و فشار قبر و صدهزار هراس قیامت نجات دهد و از شرّ شیطان و سپاهیان او محفوظ گردد و قرضش ادا شود و اندوه و غمش برطرف گردد، دعا این است:
أَعْدَدْتُ لِكُلِّ هَوْلٍ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ، وَ لِكُلِّ هَمُ وَغَمُ مَا شاءَ اللّٰهُ، وَ لِكُلِّ نِعْمَةٍ الْحَمْدُ لِلّٰهِ، وَ لِكُلِّ رَخاءٍ الشُّكْرُ لِلّٰهِ، وَ لِكُلِّ أُعْجُوبَةٍ سُبْحانَ اللّٰه، وَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ، وَ لِكُلِّ مُصِيبَةٍ إِنَّا لِلّٰهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ، وَ لِكُلِّ ضِيقٍ حَسْبِيَ اللّٰهُ، وَ لِكُلِّ قَضاءٍ وَ قَدَرٍ تَوَكَّلْتُ عَلَى‌اللّٰه، وَ لِكُلِّ عَدُوُ اعْتَصَمْتُ بِاللّٰهِ، وَ لِكُلِّ طاعَةٍ وَمَعْصِيَةٍ لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
مهیا کردم برای هر هراسی «لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰه» را و برای هر اندوه و غمی «مَا شاءَ اللّٰهُ» را و برای هر نعمتی «الْحَمْدُ لِلّٰهِ» را و برای هر راحتی «الشُّکْرُ لِلّٰهِ» را و برای هر شگفتی «سُبْحانَ اللّٰه» را و برای هر گناهی «أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ» را و برای هر مصیبت «إِنَّا لِلّٰهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» را و برای هر تنگی «حَسْبِیَ اللّٰهُ» را و برای هر قضا و قدر «تَوَکَّلْتُ عَلَى اللّٰه» را و برای هر دشمن «اعْتَصَمْتُ بِاللّٰهِ» را و برای هر طاعت و معصیت «لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ» را.
کلینی و ابن بابویه و برقی (رحمة‌الله‌علیهم) به سندهای معتبر از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت کرده‌اند: هرکه هر روز «ده بار» این دعا را بخواند حق‌تعالی چهل‌وپنج هزار حسنه برای او بنویسد و چهل‌وپنج هزار گناه را از او محو کند و چهل‌وپنج هزار درجه در بهشت برای او بلند نماید و برای او حرزی [محافظ و نگه‌دارنده] باشد از شرّ شیطان و ستمگران و او را گناه کبیره دگرگون نکرده و احاطه‌اش نکند؛
و به روایت دیگر: چنان باشد که قرآن را دوازده بار ختم کرده و خدا در بهشت خانه‌ای برای او بنا کند؛ و در روایت ابن بابویه «ده بار» ذکر نشده است، دعا این است:
أَشْهَدُ أَنْ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَحْدَهُ لَاشَرِيكَ لَهُ إِلٰهاً واحِداً أَحَداً صَمَداً لَمْ يَتَّخِذْ صاحِبَةً وَ لَا وَلَداً.
گواهی می‌دهم که معبودی جز خدا نیست، یگانه و بی‌شریک است، معبود، یکتا، یگانه، بی‌نیاز، همسر و فرزندی نگرفته است.
در کتاب‌های «ثواب الاعمال» و «محاسن» و «کافی» از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت کرده‌اند: حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: هرکه هر روز «پانزده مرتبه» بگوید:
لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ حَقّاً حَقّاً، لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ إِيِماناً وَ تَصْدِيقاً، لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ عُبُودِيَّةً وَرِقّاً.
معبودی جز خدا نیست به راستی به راستی، معبودی جز خدا نیست می‌گویم از روی ایمان و باور معبودی جز خدا نیست، می‌گویم از روی بندگی و بردگی.حق‌تعالی روی رحمت خود را از او نگرداند تا وارد بهشتش کند.
در «محاسن» از حضرت رسول اکرم(صلی‌الله‌علیه‌وآله) روایت کرده هرکه هر روز صد بار «سُبحان الله» بگوید از قربانی کردن صد شتر برای کعبه بهتر است و هرکه صد بار «الْحَمْدُ لِلّٰهِ» بگوید، از آزاد کردن صد بنده بهتر است و هرکه صد بار «اللّٰهُ أَکْبَرُ» بگوید از این که صد اسب با زین و لگام در راه خدا بفرستد بهتر است و هرکه صد بار «لا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ» بگوید کسی عملش از او نیکوتر نباشد مگر آن که بیشتر بگوید.
قطب راوندی روایت کرده: در بنی‌اسرائیل عابدی بود که سال‌ها به عبادت حق مشغول بود، روزی به حضرت حق عرضه داشت: می‌خواهم حال خود را نزد تو بدانم، اگر اعمال مرا پسندیده باشی از این اعمال بسیار انجام دهم وگرنه پیش از مرگ توبه کنم.
خدا فرشته‌ای با این پیام نزد او فرستاد: که برای تو نزد خدا هیچ عمل خیری نیست! پرسید پروردگارا عبادت‌های من چه شد؟ فرشته گفت: هر کار خیری انجام می‌دادی، مردم را خبر می‌کردی که تو را نیک بدانند و به نیکی یاد کنند، اکنون ثواب تو همان است که خود بر عمل خود خشنود شدی، این سخن بر عابد بسیار گران آمد و اندوهگین و نالان شد.
بار دیگر فرشته آمد و گفت: حق‌تعالی می‌فرماید: اکنون خود را از من بخر و پس از این هر روز به عدد هر رگی از رگ‌های بدن خود صدقه بده، گفت: چگونه می‌توانم چنین کاری انجام دهم؟ پاسخ داد: هر روز «سیصدوشصت مرتبه» به عدد رگ‌های بدنت بگو:
«سُبْحانَ اللّٰهِ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَ اللّٰهُ أَکْبَرُ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰه» عرضه داشت: پروردگارا بیشتر بفرما، فرمود: اگر بیشتر بگویی ثواب بیشتر دارد.
کلینی به سند معتبر از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت کرده: رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) هر روز به عدد رگ‌های بدن سیصدوشصت بار می‌گفت:«الْحَمْدُ لِلّٰهِ رَبِّ الْعالَمِینَ کَثِیراً عَلَىٰ کُلِّ حَالٍ».
استغفاری که سبب زیادی علم یا مال می‌شود
به روایت دیگر از آن حضرت نقل‌شده هرکه در دو ماه پیاپی هر روز «چهار صدبار» این دعا را بخواند، خدا به او دانش بسیار یا دارایی فراوان کرامت فرماید و دعا این است:
أَسْتَغْفِرُ اللّٰه الَّذِي لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ الرَّحْمانُ الرَّحِيمُ بَدِيعُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مِنْ جَمِيعِ ظُلْمِي وَجُرْمِي وَ إِسْرافِي عَلَىٰ نَفْسِي وَأَتُوبُ إِلَيْهِ.
آمرزش می‌جویم از خدا که معبودی جز او نیست، زنده و پاینده، بخشنده و مهربان، پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، از همه ستم‌ها و جرم و زیاده روی‌ام بر خودم و به سوی او باز می‌گردم.
شیخ طوسی و دیگران روایت کرده‌اند که مستحب است مؤمن هر روز این دعا را بخواند:
اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِنُورِ وَجْهِكَ الْمُشْرِقِ الْحَيِّ الْباقِي الْكَرِيمِ، وَ أَسْأَلُكَ بِنُورِ وَجْهِكَ الْقُدُّوْسِ الَّذِي أَشْرَقَتْ بِهِ السَّماواتُ وَ انْكَشَفَتْ بِهِ الظُّلُماتُ وَ صَلُحَ عَلَيْهِ أَمْرُ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ أَنْ تُصَلِّيَ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْ تُصْلِحَ لِي شَأْنِي كُلَّهُ.
خدایا از تو می‌خواهم به نور ذات تابناک‌ِ زنده‌ی پاینده‌ی کریم‌ات و از تو می‌خواهم به نور ذات بسیار مقدّست که آسمان‌ها به آن تابان شد و تاریکی‌ها به آن برطرف گشت و اصلاح شد به آن امر پیشینیان و پسینیان، اینکه بر محمّد و خاندانش درود فرستی و همه کارهایم را اصلاح نمایی.
کفعمی از حضرت باقر(علیه‌السلام) روایت کرده: هرکه هر روز این دعا را بخواند حق‌تعالی امور دنیا وآخرت او را کفایت کند:
بِسْمِ اللّٰهِ، حَسْبِيَ اللّٰه، تَوَكَّلْتُ عَلَى اللّٰه . اللّٰهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ خَيْرَ أُمُورِي كُلِّها، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْ خِزْيِ الدُّنْيا وَعَذَابِ الْآخِرَةِ.
به نام خدا، خدا مرا بس است، توکل کردم بر خدا، خدایا خیر همه امورم را از تو می‌خواهم و به تو پناه می‌برم از رسوایی دنیا و عذاب آخرت.
و نیز روایت کرده: هرکه هر روز این دعا را «هفت بار» بخواند امور دنیا و آخرت او کفایت شود:
حَسْبِيَ اللّٰهُ، رَبِّيَ اللّٰهُ، لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ، وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ.
خداوند مرا بس است، پروردگارم خداست، معبودی جز خدا نیست، بر او توکل کردم و او پروردگار عرش بزرگ است.
و نیز روایت کرده: هرکه در طول یک سال هر روز یک بار این دعا را بخواند تا جای خود را در بهشت نبیند نمیرد:
سُبْحانَ الدَّائِمِ الْقائِمِ، سُبْحانَ الْقائِمِ الدَّائِمِ، سُبْحانَ الْواحِدِ الْأَحَدِ، سُبْحانَ الْفَرْدِ الصَّمَدِ، سُبْحانَ الْحَيِّ الْقَيُّوْمِ، سُبْحانَ اللّٰهِ وَبِحَمْدِهِ، سُبْحانَ الْحَيِّ الَّذِي لَا يَمُوتُ، سُبْحانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوْسِ، سُبْحانَ رَبِّ الْمَلائِكَةِ وَالرُّوْحِ، سُبْحانَ الْعَلِيِّ الْأَعْلَىٰ، سُبْحانَهُ وَتَعَالىٰ.
منزّه است پاینده‌ی پا برجا، منزّه است پا برجای پاینده، منزّه است یگانه‌ی یکتا، منزّه است بی‌همتای بی‌نیاز، منزّه است زنده‌ی به خود پاینده، منزّه است خدا و به ستایشش می‌ستایمش، منزّه است زنده‌ای که هرگز نمی‌میرد، منزّه است فرمانروای بسیار مقدّس، منزّه است پروردگار فرشتگان و روح، منزّه است والای برتر، منزّه است او و بالاست.
مطالب مرتبط
دعایی بسیار با فضیلت برای هر روز
دعای تمجید حق تعالی که موجب برآورده شدن حاجت و عاقبت به خیری می شود
دعای «اعددت لکل هول» و فضیلت آن
دعای تمجید حق تعالی که موجب برآورده شدن حاجت و عاقبت به خیری می شود
علاّمه مجلسی در «مقباس المصابیح» فرموده به سندهای معتبر از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت شده: حق‌تعالی در سه ساعت شب و سه ساعت روز خود را به مجد و بزرگواری یاد می‌کند.
سه ساعت روز از وقت بالا آمدن خورشید تا آغاز ظهر است و سه ساعت شب ثلث آخر شب تا صبح است، پس هر بنده مؤمن این تمجید را بخواند و دلش با خدا باشد البته حق‌تعالی حاجت او را برآورد و اگر شقی بدعاقبت باشد، امیدوارم سعادتمند و نیکو عاقبت گردد.
نویسنده گوید: اگر در این ساعت‌های روز و شب این دعا را بخواند مناسب‌تر خواهد بود:
أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ رَبُّ الْعالَمِينَ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الرَّحْمانُ الرَّحِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْعَلِيُّ الْكَبِيرُ ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ مَلِكُ يَوْمِ الدِّينِ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ مِنْكَ بَدْءُ كُلِّ شَيْءٍ وَ إِلَيْكَ يَعُودُ كُلُّ شَيْءٍ، أَنْتَ اللّٰهُ الَّذِي لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ لَمْ تَزَلْ وَلَا تَزالُ، أَنْتَ اللّٰهُ الَّذِي لَا إِلٰهَ إِلّا أَنْتَ خالِقُ الْخَيْرِ وَالشَّرِّ؛
تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پروردگار جهانیان تویی خدا، معبودی جز تو نیست، بخشنده مهربان، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، والای بزرگ، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پادشاه روز جزا، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، آمرزنده و مهربان، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، توانمند و فرزانه، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، هر چیز از تو آغاز شد و به تو بازمی‌گردد، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، همیشه بودی و خواهی بود، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، آفریننده نیکی و بدی؛
أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ خالِقُ الْجَنَّةِ وَالنَّارِ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْأَحَدُ الصَّمَدُ لَمْ يَلِدْ وَلَمْ يُولَدْ وَلَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ، سُبْحانَ اللّٰه عَمَّا يُشْرِكُونَ، أَنْتَ اللّٰهُ الْخالِقُ الْبارِئُ الْمصَوِّرُ لَكَ الْأَسْماءُ الْحُسْنَىٰ يُسَبِّحُ لَكَ مَا فِي السَّماواتِ وَالْأَرْضِ، وَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ، أَنْتَ اللّٰهُ لَاإِلٰهَ إِلّا أَنْتَ الْكَبِيرُ الْمُتَعالِ وَالْكِبْرِياءُ رِدَاؤُكَ.
تویی خدا، معبودی جز تو نیست، پدیدآورنده بهشت و دوزخ، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، یگانه، بی‌نیاز، نزاده و زاده نشده و هیچ کس همتای او نبود، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، فرمانروای بس مقدّس، سلام، مؤمن، چیره، عزیز، توانمند مطلق، بزرگ‌منش، منزّه است خدا از آنچه بر او شرک می‌آورند، تویی خدای آفریننده، به وجود آورندۀ صورت بخش، نامهای برتر برای توست، آنچه در آسمان‌ها و زمین است برای تو تسبیح می‌گویند و تو توانمند و فرزانه‌ای، تویی خدا، معبودی جز تو نیست، بزرگ والاتر و کبریایی تنها ردای توست.
مطالب مرتبط
ذکر تمجید حق‌تعالی که قبل از دعا کردن باید خوانده شود
نامهای که برای برآورده شدن حاجت باید در آب انداخت
نامهای که برای حاجت می نویسند و در آب جاری یا چاه می اندازند
صیغه استغفار و فضیلت آن
[ابن بابویه] به سند معتبر از آن حضرت [امام صادق(علیه‌السلام)] روایت کرده: اگر مؤمنی در یک روز به چهل گناه کبیره دچار شود، آنگاه از روی ندامت و پشیمانی این استغفار را بخواند، خدا گناهان او را بیامرزد:
أَسْتَغْفِرُ اللّٰه الَّذِي لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ بَدِيعُ السَّماواتِ‌وَالْأَرْضِ ذُو الْجَلالِ وَالْإِكْرَامِ، وَأَسْأَلُهُ أَنْ يَتُوبَ عَلَيَّ.
آمرزش می‌طلبم از خدا که معبودی جز او نیست، زنده و پاینده است، آفریننده آسمان‌ها و زمین می‌باشد، صاحب بزرگی و رأفت و محبت است و از او می‌خواهم که توبه‌ام را بپذیرد.
مطالب مرتبط
استغفاری که سبب زیادی علم یا مال می شود
دعایی که کفاره گناهان بین دو جمعه است
دعای بعد از نماز ظهر برای باز نشدن پرونده گناهان در قیامت
دو رکعت نمازی که با آن هفتاد هزار گناه بخشیده می‌شود
رازی مخفی برای پاک شدن از گناهان که پیامبر(ص) به امام علی(ع) آموخت
دعایی بسیار با فضیلت برای هر روز
قطب راوندی در کتاب «دعوات» خود از حضرت رضا(علیه‌السلام) روایت کرده حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود: هرکه بخواهد او را بیش از مجاهدان در ملأ اعلی ثنا گویند هر روز این دعا را بخواند، اگر حاجتی داشته باشد برآورده شود و اگر دشمنی داشته باشد بر او چیره گردد، اگر قرضی داشته باشد ادا شود، اگر اندوه سخت و غمی داشته باشد برطرف خواهد شد و این دعا از هفت آسمان بالا رود تا در لوح محفوظ برای او نوشته شود، دعا این است:
سُبْحانَ اللّٰه كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَاللّٰهُ أَكْبَرُ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ وَعَلَىٰ أَهْلِ بَيْتِهِ وَجَمِيعِ الْمُرْسَلِينَ وَالنَّبِيِّينَ حَتَّىٰ يَرْضَى اللّٰهُ.
منزّه است خدا، چنان‌که سزاوار خداست و ستایش برای خداست، چنان‌که سزاوار خداست و معبودی جز خدا نیست، چنان‌که سزاوار خداست و خدا بزرگ‌تر است، چنان‌که سزاوار خداست و هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى [بلندمرتبه بزرگ] و درود خدا بر محمّد پیامبر و بر اهل‌بیتش و همه رسولان و پیامبران تا جایی که خدا خشنود شود.
مطالب مرتبط
دعاهای روایت شده برای هر روز که اختصاص به ساعت خاصی ندارد
دعای تمجید حق تعالی که موجب برآورده شدن حاجت و عاقبت به خیری می شود
دعای «اعددت لکل هول» و فضیلت آن
نامه یوشع بن نون
به سند معتبر از امام رضا(علیه‌السلام) روایت شده: شخصی از اصحاب رسول خدا نامهای را یافت، آن نامه را خدمت آن حضرت آورد، حضرت ندا کردند که همه اصحاب حاضر شوند بعد بر منبر آمد و فرمود:
این نامهای است که یوشع بن نون وصی موسی نوشته است و مضمون نامه این بود:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ؛ به درستی که پروردگار شما با شما دوست و مهربان است، به درستی که بهترین بندگان باتقوا گمنام‌اند و بدترین خلق کسی است که به ریاست باطل انگشت‌نمای مردم باشد، پس کسی که می‌خواهد به او ثواب کامل داده شود و شکر نعمت‌های خدا را کرده باشد، هر روز این دعا را بخواند:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ سُبْحانَ اللّٰه كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَالْحَمْدُ لِلّٰهِ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ كَما يَنْبَغِي لِلّٰهِ، وَلَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ، وَصَلَّى اللّٰهُ عَلَىٰ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ وَعَلَىٰ جَمِيعِ الْمُرْسَلِينَ وَالنَّبِيِّينَ حَتَّىٰ يَرْضَى اللّٰهُ.
به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی‌اش همیشگی است، منزّه است خدا چنان‌که سزاوار خدا است و ستایش خدای را چنان‌که سزاوار خدا است و نیست معبودی جز خدا چنان‌که سزاوار خدا است و هیچ نیرو و توانى نیست جز به خداى [بلندمرتبه بزرگ] و درود خدا بر محمّد و اهل‌بیتش پیامبر امّی و بر تمام رسولان و پیامبران تا خدا خشنود گردد.
مطالب مرتبط
فضیلت ذکر «لا حول و لا قوّة الاّ باللّه» و «تسبیحات اربعه» برای هر روز
در کتاب «بلد الاَمین» از رسول خدا روایت کرده هرکه هر روز «ده مرتبه» بگوید:«بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِیمِ لَاحَوْلَ وَ لَاقُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ»، از گناهان بیرون آید مانند روزی که از مادر متولد شده و خدا از او هفتاد نوع بلا را دفع کند که از جمله آن‌ها دیوانگی و خوره و پیسی و فلج باشد و حق‌تعالی هفتاد هزار فرشته بگمارد که برای او استغفار نمایند.
از حضرت صادق(علیه‌السلام) روایت شده هرکه هر روز صد بار بگوید:«لَاحَوْلَ وَ لَاقُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ»، تنگدستی و فقر او را درنیابد و هرکه هر روز صد بار بگوید:«سُبْحانَ اللّٰهِ وَ الْحَمْدُ لِلّٰهِ وَ لَا إِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ وَ اللّٰهُ أَکْبَرُ»، حق‌تعالی بدنش را بر آتش دوزخ حرام گرداند.
مطالب مرتبط
دعایی بسیار با فضیلت برای هر روز
دعاهای روایت شده برای هر روز که اختصاص به ساعت خاصی ندارد
دعای تمجید حق تعالی که موجب برآورده شدن حاجت و عاقبت به خیری می شود
دعای «اعددت لکل هول» و فضیلت آن
دعای «اعددت لکل هول» و فضیلت آن
در کتاب «بلد الاَمین» از حضرت رسول(صلی‌الله‌علیه‌وآله) روایت کرده: هرکه هر روز «ده بار» این دعا را بخواند حق‌تعالی چهار هزار گناه کبیره او را بیامرزد و وی را از سکرات مرگ و فشار قبر و صدهزار هراس قیامت نجات دهد و از شرّ شیطان و سپاهیان او محفوظ گردد و قرضش ادا شود و اندوه و غمش برطرف گردد، دعا این است:
أَعْدَدْتُ لِكُلِّ هَوْلٍ لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰهُ، وَ لِكُلِّ هَمُ وَغَمُ مَا شاءَ اللّٰهُ، وَ لِكُلِّ نِعْمَةٍ الْحَمْدُ لِلّٰهِ، وَ لِكُلِّ رَخاءٍ الشُّكْرُ لِلّٰهِ، وَ لِكُلِّ أُعْجُوبَةٍ سُبْحانَ اللّٰه، وَ لِكُلِّ ذَنْبٍ أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ، وَ لِكُلِّ مُصِيبَةٍ إِنَّا لِلّٰهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ، وَ لِكُلِّ ضِيقٍ حَسْبِيَ اللّٰهُ، وَ لِكُلِّ قَضاءٍ وَ قَدَرٍ تَوَكَّلْتُ عَلَى‌اللّٰه، وَ لِكُلِّ عَدُوُ اعْتَصَمْتُ بِاللّٰهِ، وَ لِكُلِّ طاعَةٍ وَمَعْصِيَةٍ لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِ.
مهیا کردم برای هر هراسی «لَاإِلٰهَ إِلّا اللّٰه» را و برای هر اندوه و غمی «مَا شاءَ اللّٰهُ» را و برای هر نعمتی «الْحَمْدُ لِلّٰهِ» را و برای هر راحتی «الشُّکْرُ لِلّٰهِ» را و برای هر شگفتی «سُبْحانَ اللّٰه» را و برای هر گناهی «أَسْتَغْفِرُ اللّٰهَ» را و برای هر مصیبت «إِنَّا لِلّٰهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ» را و برای هر تنگی «حَسْبِیَ اللّٰهُ» را و برای هر قضا و قدر «تَوَکَّلْتُ عَلَى اللّٰه» را و برای هر دشمن «اعْتَصَمْتُ بِاللّٰهِ» را و برای هر طاعت و معصیت «لَاحَوْلَ وَلَا قُوَّةَ إِلّا بِاللّٰهِ الْعَلِیِّ الْعَظِیمِ» را.
مطالب مرتبط
دعایی که کفاره گناهان بین دو جمعه است
دعای بعد از نماز ظهر برای باز نشدن پرونده گناهان در قیامت
دو رکعت نمازی که با آن هفتاد هزار گناه بخشیده می‌شود
رازی مخفی برای پاک شدن از گناهان که پیامبر(ص) به امام علی(ع) آموخت
استغفاری که سبب زیادی علم یا مال می شود
به روایت دیگر از آن حضرت [امام صادق(علیه‌السلام)] نقل‌شده هرکه در دو ماه پیاپی هر روز «چهار صدبار» این دعا را بخواند، خدا به او دانش بسیار یا دارایی فراوان کرامت فرماید و دعا این است:
أَسْتَغْفِرُ اللّٰه الَّذِي لَاإِلٰهَ إِلّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّوْمُ الرَّحْمانُ الرَّحِيمُ بَدِيعُ السَّماواتِ وَالْأَرْضِ مِنْ جَمِيعِ ظُلْمِي وَجُرْمِي وَ إِسْرافِي عَلَىٰ نَفْسِي وَأَتُوبُ إِلَيْهِ.
آمرزش می‌جویم از خدا که معبودی جز او نیست، زنده و پاینده، بخشنده و مهربان، پدیدآورنده آسمان‌ها و زمین، از همه ستم‌ها و جرم و زیاده روی‌ام بر خودم و به سوی او باز می‌گردم.
مطالب مرتبط